Tożsamość Agenta
Każdy agent ma własny identyfikator i klucze: jeden do odbierania zaszyfrowanych danych, drugi do podpisywania żądań. Profil to lokalna nazwa, pod którą wybierasz tego agenta. Klucz API łączy go z organizacją, ale nie zastępuje jego własnej tożsamości.
Parowanie przez przeglądarkę pozwala zatwierdzić połączenie bez kopiowania sekretu do modelu. Wewnętrzne poświadczenie przypisane do Agenta pozostaje pod logicznym kluczem organizacji i nie daje niezależnych uprawnień.
Zgoda na dostęp
- Agent: żądanie + powód
- Użytkownik: decyzja
- Klient: zaszyfrowany grant
- Runtime: weryfikacja + użycie
Zgodę na dostęp nazywamy grantem. Określa ona zakres danych, sposób użycia, czas i limit operacji. Serwer sprawdza te warunki, a lokalny program Palladin sprawdza, czy otrzymane dane należą do właściwego agenta i zadania.
GRANULAR i FULL
| Model | Materiał | Znaczenie |
|---|---|---|
| GRANULAR | Osobny klucz i kopia danych konkretnego wpisu | Agent otrzymuje tylko dane objęte zgodą, bez klucza całego sejfu. |
| FULL | Zaszyfrowany klucz sejfu (VK, Vault Key) | Agent otrzymuje klucz do sejfu. Wymaga to większego zaufania niż udostępnienie pojedynczego wpisu. |
Limit pobrań kontroluje odpowiedzi serwera. Nie odbiera posiadaczowi klucza sejfu możliwości odszyfrowania danych, które już ma.
Metody i limity
Grant określa dozwoloną metodę użycia. Uprawnienie Exec nie upoważnia do Get. Pobranie zaszyfrowanych danych może zużyć limit nawet wtedy, gdy uruchomiony program później zwróci błąd. Ponowienie może liczyć się jako kolejne użycie.
Odmowa i świadome cofnięcie dostępu są decyzją użytkownika. Agent nie powinien obchodzić ich przez nowy profil, inną metodę ani pętlę kolejnych próśb.